Eigenlijk…

door: Marjolein Hamer

“Eigenlijk” een wonderlijk woord. Een woord wat om alertheid vraagt, want als je het denkt of zegt, ben je iets aan het doen waar je niet helemaal voor gekozen hebt.
Je doet iets, terwijl je vindt dat je iets anders zou moeten doen.

Je bent bijvoorbeeld gaan rennen, maar tijdens het rennen bedenk je dat je eigenlijk je administratie had moeten doen.
Of
Je doet je administratie, maar je bedenkt dat je eigenlijk veel liever was gaan rennen…

Je bent de hele avond bezig met de was en andere huishoudelijke dingen, terwijl je eigenlijk op de bank had willen zitten met een boek.
Of
Je bent op de bank gaan zitten met een boek, maar bedenkt de hele tijd welke huishoudelijke dingen je eigenlijk had moeten doen.

Het ellendige van dit ‘Eigenlijk-denken’ is dat je niet in het moment en de activiteit hier bent, maar daar. Daar kun je niet zijn omdat je hier bent.
Dit geeft een onrustig en ontevreden gevoel.
Ook al doe je het een, je blijft een rotgevoel houden over het ander wat je niet deed.

Wat nu?

Het enige wat helpt is kiezen. Ten volle kiezen voor wat je nu doet (of laat). Daarnaast is het wel handig om te weten waarom je kiest voor het een of ander. Iemand die behept is met een grote portie Calvijn zal bij een keuze tussen iets wat ontspant en iets wat inspanning vraagt, eerder kiezen voor het laatste en eerder een schuldgevoel hebben als hij of zij kiest voor de ontspanning. Als je dit weet van jezelf, kun je toch bewust ook kiezen voor ontspanning en Calvijn mopperend en wel even op de gang zetten.
Of andersom: Als je wat luier bent aangelegd, kies je eerder voor op de bank hangen en zul je jezelf moeten trainen om ook regelmatig te kiezen voor iets nuttigs.

Ik ben benieuwd of je nu rustig zit te lezen of dat je vindt dat je eigenlijk iets anders zou moeten of willen doen…..