Duursporten en het Ego

Duursporten en het Ego

door: Marjolein Hamer

Als je een leidinggevende positie hebt, is het best een kunst je ego niet uit te laten groeien tot een Dikke Ik.
Immers de dynamiek rond mensen met macht en status is dat de wereld eromheen zich een beetje terugtrekt. Niet iedereen durft je nog van repliek te dienen. Veel mensen hebben last van bepaalde mate van autoriteitsgevoeligheid, waardoor niet alles meer bij jou terecht komt uit angst voor een slechte beoordeling of ontslagen worden. Dit vraagt van jou als leidinggevende dat je zelf actief mensen stimuleert en beloont voor een kritische houding, ook t.a.v. jou.
Dit kan ertoe leiden dat je zelf steeds meer overtuigd gaat van je eigen kunnen en steeds minder gaat twijfelen. Op zich is zelfvertrouwen prima, maar zonder gezonde begrenzing, kun je uitgroeien tot de keizer die buitengewoon gelukkig en ingenomen met zichzelf rondloopt in zijn blootje, denkend dat hij de mooiste kleren van de wereld aan heeft. Niemand in zijn hofhouding durft het hem te zeggen.

kleren van de keizer klein

Ja?
Wat heeft dat met duursporten te maken?

Het mooie van duursporten…fietsen…rennen…is dat je hierin keihard met je grenzen geconfronteerd wordt bij zelfoverschatting.
In je trainingen voel je hoe je eraan toe bent, je voelt je kracht en je zwaktes, je leert de grenzen van je fysieke mogelijkheden kennen en je zult ook moeten trainen om je te verbeteren.
Je leert ook dat het de ene keer makkelijk gaat; je hebt genoeg adem en goeie benen. Een andere keer blijk je niet vooruit te branden.

Eenmaal in je startvak ben je een van de velen. Iedereen is gelijk en je zult de tocht zelf uit moeten fietsen of lopen. Te veel ego is op zo’n moment ridicuul. Je hebt immers nog niks bewezen. Trots kun je pas zijn als je over de finish bent en je zelf tevreden bent over het resultaat.

Daarom helpt duursporten je met je beide poten letterlijk op de grond te blijven staan. Je voelt dat je gewoon maar 1 van de velen bent met je eigen grenzen en mogelijkheden en zult de discipline moeten hebben om je trainingen te doen en het te verduren dat het de ene keer goed gaat en de andere keer niet.

Aan de ene kant ontwikkel je fysieke kracht en aan de andere kant leer je iets van nederigheid. Je leert wat de grenzen zijn van jouw mogelijkheden.

Daarbij helpt het ook dat je buiten traint. Fietsend over grote bergen of rennend langs de zee of door de bossen, voel je dat je maar een kleine mens bent in een indrukwekkende wereld.

Dit alles en evt. ook loop-of fiets-maatjes helpen je je ego in bedwang te houden en daarmee een effectievere leider te zijn. Je houd dan energie over om er voor je medewerkers en je organisatie te zijn., waarbij je over voldoende kracht en vitaliteit beschikt om een team of organitie te leiden.